مىگويد : خدايا ! انتقامم را مىگيرم ، انتقامم را مىگيرم ، هر چند با رفتن در آتش باشد . او آن اندازه خبيث است كه يكى از كنيزانش را كه از او فرزند دارد ، زنده به گور مىكند ، مبادا كه جايش را نشان دهد » . « 1 » 1138 . كتاب سليم بن قيس - در نامهء امير مؤمنان عليه السلام به معاويه - : اى معاويه ! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من خبر داده است كه امّتش محاسنم را از خون سرم رنگين مىكنند . . . و فردى از نسل تو - كه شوم ، ملعون ، نابخرد ، خشن ، وارونه‌دل ، بدخو و سختگير است و خداوند ، رحم و شفقت را از دل او بركنده و از سوى مادر به قبيلهء كلب مىرسد و گويى او را مىبينم و اگر مىخواستم ، نامش ، ويژگىهايش و اين كه چندساله است را مىگفتم - ، لشكرى را روانهء مدينه مىكند و به آن وارد مىشوند و در كشتار و زشتكارى ، زياده‌روى مىكنند و مردى پاك و پاكيزه از نسل من از او مىگريزد ؛ كسى كه زمين را از عدل و داد پر مىكند ، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است ، و من نام او را و اين را كه در آن روزگار ، چند ساله است و نشانه‌اش چيست ، مىدانم و او از نسل فرزندم حسين - كه فرزندت او را مىكُشد - است و او خونخواه پدرش ( حسين ) است . او به مكّه مىگريزد و فرمانده لشكرِ روانه شده به مدينه ، مردى پاك و پاكيزه از نسل مرا در « احجار الزيت » « 2 » مىكُشد و آن لشكر به سوى مكّه مىرود - و من نام فرمانده و شمار و نام‌ها و نام اسب‌هايشان را مىدانم - و چون به البيداء « 3 » وارد شوند و بر زمين قرار گيرند ، خداوند ، آنان را به زمين فرو مىبرد . خداوند عز و جل فرموده است : « و اگر [ آنان ] را ببينى ، آن گاه كه هراسان شوند ، ديگر [ راه ] گريزى نيست و از جايى نزديك فرو گرفته مىشوند » ، [ يعنى ] از زير پاهايشان كه جز يك تن ، كس ديگرى از

--> ( 1 ) . كمال الدين : ص 651 ح 10 ( با سند حسن مثل صحيح ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 205 ح 37 . ( 2 ) . احجار الزيت ، نام جايى در مدينه است كه نماز باران را در آن جا مىخوانده‌اند . ( 3 ) . بيدا ، به معناى بيابان است و البيداء در اين جا ، بيابان بزرگ ميان مكّه و مدينه است كه پس از ميقات ذوالحليفه آغاز مىشود .